Cookies

Deze website maakt gebruik van cookies. Wij verzoeken u cookies te accepteren. Meer info

Naar de inhoud

Weblog Rijksvertegenwoordiger Gilbert Isabella


8. Kansenzones, brain drain en maatschappelijk verantwoord ondernemen in Caribisch Nederland

Rijksvertegenwoordiger voor de openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba

GILBERT ISABELLA
Over kansenzones, brain drain en maatschappelijk verantwoord ondernemen in Caribisch Nederland

Tekst: Sanny Ensing  |  Foto: creativEnvision

Vertegenwoordiger Gilbert Isabella, zit tegenover mij aan tafel met een lach en begint vlot te praten. Hij heeft heel wat te bespreken en wil zijn tijd optimaal benutten. Na wat snelle achtergrond informatie komt hij binnen een paar minuten tot zijn visie voor de drie eilanden die tegenwoordig Caribisch Nederland vormen.

Yu’i Kòrsou
Gilbert Isabella lacht als hij zegt: “Ik ben een ‘y’i Kòrsou’ (kind van Curaçao). Ik ben geboren in 1961. Mijn vader was van Curaçao en mijn moeder van Nederland. We verhuisden naar Nederland toen ik drie jaar was en daar bracht ik mijn jeugd door. Dat is ook de reden dat ik een goede schaatser ben.” 
Isabella studeerde pedagogie en was jeugdwerker in de jaren '80. Begin jaren '90 was hij actief als beleidsadviseur voor de gemeente Utrecht in Nederland.
Hij kwam weer in contact met zijn Antilliaanse 'roots' toen hij werkte als Programma Manager van het Antillianenbeleid in Dordrecht. Voor zijn huidige positie als Rijksvertegenwoordiger in Caribisch Nederland was hij drie jaar wethouder van de gemeente Utrecht. Hij was lid van de PvdA, de Nederlandse arbeiderspartij. “Ik ben nu ruim een jaar op de eilanden en ik heb een fantastisch team mensen om mij heen. Het is anders om hier te zijn. Ik ben op de juiste plaats op het juiste moment en dat betekent dat ik de situatie voor Caribisch Nederland kan verbeteren en tegelijkertijd de stem kan zijn voor de eilanden in Den Haag.”
Een Rijksvertegenwoordiger wordt aangesteld voor zes jaar. Isabella weet dat hij hard moet werken de komende vijf jaar maar “Ik weet dat ik niet hier ben om achterover te leunen, ik wil een positieve bijdrage leveren aan de eilanden.

Kansenzones
Het recent gepubliceerde programma 2015-2018  voor Caribisch Nederland bevat duidelijke aanbevelingen die Isabella omarmt – waaronder duurzame economische ontwikkeling. “We moeten kijken wat er gedaan kan worden op de eilanden in economische zin. Het is nu gunstig voor het eiland om onderdeel uit te maken van Caribisch Nederland aangezien het een positief investeringsklimaat creëert. Er is nu sprake van continuïteit en het is aan ons om ten volle gebruik te maken van dit voordeel. En natuurlijk moeten wij de lokale overheid ondersteunen,” aldus Isabella.
Met de huidige verhouding met Nederland, is het mogelijk de lokale start-ups en ondernemers te ondersteunen. Een voorbeeld hiervan is Qredits, een bedrijf dat bereid is micro-kredieten te verlenen aan ondernemers op de eilanden. Volgens Isabella is het de vraag waarom we geen ruimte creëren voor experimenten. Hij licht toe, “Geef de eilanden een speciale status zodat wij bepaalde opties kunnen uitproberen die in eerste instantie mogelijk niet werken in Nederland, maar juist wel goed zouden kunnen werken op kleine schaal op de eilanden. Sommige wet- en regelgeving  is speciaal geschreven voor Nederland, maar moet aangepast worden voordat deze in gebruik genomen kan  worden op de eilanden.”

Hij haalt een voorbeeld aan: “Door het initiëren van een pilot met een vooraf bepaald begin en einde, kunnen we verantwoordelijkheid nemen en doorpakken. In Rotterdam zijn bepaalde gebieden van de stad aangewezen als 'kansenzones'. De regels worden voor die bepaalde zones wat soepeler toegepast. Zolang je argumenten duidelijk en transparant zijn, zullen veranderingen ruimte maken voor mogelijkheden.”
Volgens de Rijksvertegenwoordiger, is een van de eerste dingen die moeten gebeuren het creëren van meer werkgelegenheid voor jongeren van de eilanden. De schaal van de eilanden kan een beperking vormen voor ondernemerschap dus zoeken we naar mogelijkheden en kansen om vrij ondernemerschap een handje te helpen.
“Neem Patrick bijvoorbeeld, een jonge man die zijn eigen carwash is begonnen op Saba. Hij leende geld om een stuk land te huren en heeft nu goed materiaal nodig. De eerste gedachte is, hoe kunnen we innoverende en geïnspireerde jongeren zoals Patrick helpen om te slagen?”
Isabella gaat door. “Of neem de conch schelp op Sint Eustatius. Door het kweken van de schelp en certificering op orde te krijgen zodat toeristen de schelpen mee naar huis kunnen nemen, creëren we meer werkgelegenheid. Het draait allemaal om moed om te ondernemen. Daarom denk ik dat het belangrijk is dat bedrijven zich verenigen zodat zij samen sterk staan. De overheid zal helpen bij verbeteringen op alle gebieden zoals educatie, wetgeving en nog veel meer. De cirkel is nog niet rond en er moet nog veel gedaan worden, maar wij hebben mensen nodig met moed om innoverende ideeën te ontwikkelen.”

Brain Drain
Isabella laat een exemplaar zien van het tijdschrift iLanders dat hij hielp lanceren. Het is een inspirerende publicatie om de jeugd van de eilanden aan te moedigen terug te keren naar huis en laat bedrijven, organisaties en de overheid het voordeel zien van de terugkeer van deze jongeren. Isabella legt uit: “Ik denk dat het heel belangrijk is een oplossing te vinden voor het 'brain drain' probleem van de eilanden. Het idee is de jeugd van de eilanden te stimuleren terug te keren door hen een aantal jaren elk jaar  een stageplaats te bieden. Op die manier komen zij een keer per jaar terug naar huis om stage te lopen en worden de banden met hun eilanden levend gehouden. Tegelijkertijd kunnen zij zich verzekeren van een werkplek als zij na het afstuderen terug komen.” Hij kijkt  trots naar het tijdschrift en zegt: “Dit is iets wat ik zeker wil promoten en we beginnen hier bij RCN (Rijksdienst Caribisch Nederland).”
Het is niet alleen een baan die de iLanders nodig hebben bij hun thuiskomst, veel van hen worden tegengehouden door de prijzen van onroerend goed op de eilanden en het gebrek aan een competitief salaris. Maar Isabella heeft een oplossing: “Dit betekent dat we ook moeten kijken naar goede starterswoningen. Deze afgestudeerden komen thuis en hebben de afgelopen jaren zelfstandig gewoond dus moeten wij zorgen voor betaalbare huisvesting, een plaats organiseren om naar terug te komen. Dit ben ik momenteel aan het onderzoeken. We kunnen zelfs aanbieden een deel van hun studielening terug te betalen als de zaken er goed voorstaan als een extra stimulans om terug te komen.”
Gilbert Isabella zoekt naar mogelijkheden om creativiteit en continuïteit te initiëren en te stimuleren, in een open en transparante structuur en volgens hem is dat ook wat investeerders zoeken. “Als we vandaag niet beginnen met zaken te veranderen, krijgen we morgen niets voor elkaar.”

Maatschappelijk verantwoord ondernemen
Tot slot, noemt Isabella maatschappelijk verantwoord ondernemen. Hij is eigenlijk op zoek naar manieren om dit te promoten, want hij wil dat mensen weten dat RCN niet in een ivoren toren zit, dat de Koninkrijksregering onderdeel is van de samenleving  en de eilanden. “Vandaag hebben we zelfs een klein budget kunnen creëren om goede gemeenschapsinitiatieven te sponsoren, zoals zorgen dat Nadia Turner, een voormalige finaliste van American Idol, jonge meisjes op Saba en Sint Eustatius komt motiveren en aanspreken; het sponsoren van t-shirts voor jongeren wandeltochten en het ondersteunen van het 'Barí' festival bij Mangazina di Rei bijvoorbeeld.
Het idee is om elkaar te helpen, te verbinden en samen sterk te staan, gericht op de toekomst en positieve stappen voorwaarts te maken, samen.”


Bron: JOB

Terug naar boven


7. De tijd vliegt om…

Ondertussen lijkt de tijd om te vliegen. Tijd, tijd… Wat is eigenlijk tijd? Ik heb de afgelopen maanden nauwelijks tijd gehad om stil te staan bij alle nieuwe gebeurtenissen die ik heb meegemaakt, de vele (vaak bijzondere) mensen die ik heb mogen ontmoeten, de plaatsen waar ik ben geweest, de bezoeken, de gesprekken... Alles is in een sneltreinvaart, of beter gezegd als een straalvliegtuig, voorbij geschoten.


Via mijn pagina www.facebook.com/Rijksvertegenwoordiger kunt u volgen waar ik zo al kom en wat ik mee maak. Ik heb de drie eilanden Bonaire, St. Eustatius en Saba in de afgelopen maanden steeds beter leren kennen. Ik heb de feestdagen meegemaakt, de mensen gesproken, de ideeën, de kansen en de uitdagingen van elk eiland en de bewoners ontdekt.


Mijn functie als Rijksvertegenwoordiger valt in verschillende onderdelen uiteen die meestal samen op gaan. Gesprekken met personen en organisaties komen meestal tot stand omdat er iets te bespreken valt; of omdat we kennis maken met elkaar of omdat er een knelpunt besproken moet worden. 


Die gesprekken voer ik meestal op kantoor in mijn werkkamer. Pak aan, stropdas om, airco aan en dan heb je niet in de gaten dat je aan het werk bent in een kantoorgebouw dat op Bonaire staat. Het zou ook zomaar aag of Utrecht kunnen staan. Zeker als u weet hoeveel papierwerk en werk via de pc mijn kantoor binnen rolt. Mails beantwoorden, goedkeuringen afgeven op besluiten van bestuurscolleges, verordeningen controleren, aanstellingen nakijken, benoemingen voorbereiden, video conferenties, contacten met alle vormen van media: te veel om op te noemen.


Gelukkig ga ik regelmatig op pad: kennis maken bij mensen thuis of hun organisatie (werkbezoek) en dan zie ik de andere zijde van de veelzijdige eilanden. Hoe mensen wonen, waar het bedrijf staat, hoe de omgeving er uit ziet en wat er zo al speelt. Dan kan de gewone jeans uit de kast, de cap op en goed ingesmeerd tegen de zon. Omdat ik 'last' van mijn huid heb (vitiligo, dat is afbraak van het pigment) moet ik me goed insmeren met factor 50 en uit de zon blijven. En dat in het Caribisch gebied, wat een grap.


Een belangrijk onderdeel van mijn functie is het contact met het lokale bestuur op alle drie de eilanden. Dat is op Bonaire makkelijk geregeld omdat ik op het eiland woon. Met videoconferenties en regelmatige bezoeken aan Saba en Statia onderhoud ik de contacten met de bestuurscolleges daar, met de leden van de Eilandsraad en met de ambtelijke organisaties. Toezien op goed bestuur, het in regelen van nieuwe wet- en regelgeving, meedenken met de implementatie, gesprekken over de belangrijkste thema's per eiland, het oplossen van knelpunten waar men bestuurlijk en als bewoners tegen aan loopt enzovoort. Opvallend is hoeveel informatie ik inmiddels rechtstreeks vanuit de bevolking en organisaties ontvang, los van de reguliere informatie van het bestuurscollege, de kranten, de media. Dat geeft me een mooi en breed overzicht en inzicht.


Het contact met Den Haag en de betrokken ministeries, ministers, staatssecretarissen en al hun ambtenaren is voor een goede uitvoering van mijn functie net zo belangrijk. Ik vlieg daarom regelmatig naar Den Haag waar ik dan een week werk. Dan kan ik een terugkoppeling geven aan de ministers die ik dan spreek, haal ik informatie op bij verschillende ministeries waar - en onderschat dit niet – ik een beeld geef van wat er op de eilanden speelt. Gewoon rechtstreeks, zonder tussenkomst van ambtenaren of alleen maar gebaseerd op een notitie of memo. Nee: hup, rechtstreeks in een gesprek. Zo word ik zowel van de eilanden uit gevoed maar ook vanuit Den Haag. 


De belangrijke thema's komen dan aanbod. Armoedebestrijding: hoe kunnen we dit nu echt uitwerken per eiland met de belangrijkste partners. Wat is er voor nodig? Hoe krijg ik meer aandacht voor mensen op de eilanden die het echt zwaar hebben? 

Kinderrechten: gaan de plannen werken om het voor (bepaalde van) onze kinderen op de eilanden net even beter te krijgen? En hoe krijgen we meer beweging in de economische ontwikkelingen per eiland? Plannen en projecten genoeg, maar nu de goede aanpakken en zorgen dat het echt gaat werken.


En zo bouwen we samen met elkaar aan een betere toekomst van Caribisch Nederland. Ik heb mijn draai gevonden.


(20-03-2015)

Terug naar boven


6. Bezoek uit Nederland

In mijn blog nummer 5 kondigde al aan dat ik me aan het voorbereiden was op de komst van de voorzitters van de Eerste en Tweede Kamer, vergezeld door de griffiers. Een eerste officieel bezoek waar ik als Rijksvertegenwoordiger de begeleiding samen met mijn team voor onze rekening zou nemen. Het gezelschap zou in een week alle zes de eilanden aandoen: een kort en stevig programma weet ik inmiddels uit ervaring. 


Dus zondagmorgen om 05.45 uur opstaan om op tijd het vliegveld te kunnen zijn, op weg naar Saba via Curaçao door naar St. Maarten. Daar ontmoette ik de delegatie uit Nederland. Een eerste -gezamenlijk- bezoek van beide voorzitters aan Caribisch Nederland. Met z'n allen in het vliegtuigje richting Saba. Dat was toch wel even spannend zag ik aan de gezichten. Vanzelfsprekend stond gezaghebber Johnson ons op te wachten om de gasten welkom te heten na de spectaculaire landing op de kortste landingsbaan. Daarna gaf ik uitleg over de drie eilanden in Caribisch Nederland. Ruim anderhalf uur aan het woord en wat was het goed om te merken hoeveel ik al kon vertellen over de eilanden en welke vragen ik zelf wist te beantwoorden. Dat gaf een goed gevoel. Direct aansluitend een informeel gesprek met leden van de eilandsraad die ook gezellig een hapje mee aten, omdat we zo geanimeerd in gesprek bleven. De maandag werd besteed aan een rondrit op het eiland, toelichting op kwesties die de haven betreffen, sportgelegenheid, sociale huisvesting, het landbouwproject, een walking-lunch met maatschappelijke organisaties en ondernemers (waar ik weer veel oude bekenden tegen kwam), rondrit in The Bottom, Windward Side en St Johns. In vogelvlucht Saba.


En toen terug naar het vliegveld voor de vlucht naar St.  Eustatius. Na de hartelijke ontvangst door de gezaghebber van Statia direct in de auto voor een rondrit over hét eiland. Ook hier een korte impressie van al het goeds dat Statia te bieden heeft, view op St. Kitts vanaf White Wall, prachtige vergezichten over zee, Zeelandia, het oude historische centrum waar met name de monumenten de aandacht trokken van de voorzitters ( en dan met name  de staat waarin deze cultuur-historische panden verkeren), blik op Nustar, de geiten en koeien en een bezoek aan een kleine basisschool, waar nog eens met terechte trots verwezen werd naar de Golden Rock school die als eerste school in CN voldoet aan de kwaliteitsnormen die per 01-01-2016 gaan gelden.

Daarna volgdde een kleine ontmoeting met leden van de Eilandsraad en maatschappelijke organisaties van het eiland die zo één op één hun verhaal bij de voorzitters kwijt konden. Na de maaltijd vroeg naar bed want de volgende ochtend vroeg stond het volgende eiland – St. Maarten - alweer op het programma. Als RV nam ik even afscheid van de delegatie omdat ik terug vloog naar Bonaire, waar ik de delegatie na hun bezoek aan Curaçao weer zou ontvangen op Bonaire. We schrijven donderdag!


Marineschip

Aankomst per marineschip in de haven waar ik samen met de gezaghebber de voorzitters weer op stond te wachten voor een welkom. Zeebenen of niet, direct de bus in voor de rondrit over het eiland waar we een fantastische toelichting kregen van Papi Cicilia die ons als gids alle achtergrondinformatie kon verschaffen. Daar stak ik zelf ook weer veel van op. De zoutwinning, de chogogo's, de mooie kustlijn, Sorobon, op weg naar Rincon voor een lokale lunch bij Rose Inn.


Gesproken met jongeren over hun toekomst en hun eilandsdromen, waarna beide voorzitters met bewondering rondliepen in het ziekenhuis Fundashon Mariadal en de directeur zijn verhaal deed over het ziekenhuis, de thuiszorg en het verpleeghuis. En zonder het in de gaten te hebben was de dag al weer om.

Ik weet zeker dat de Voorzitters Van Miltenburg en Berkers-Knol hun eerste bezoek aan Caribisch Nederland niet snel zullen vergeten en met een ander beeld terug zijn gevlogen dan waar ze hun bezoek mee aanvingen.

Geheel ander bezoek ontving ik afgelopen week privé, wat me de gelegenheid bood om twee vrije dagen op te nemen en Bonaire ook weer eens met de ogen van een toerist mocht bekijken. Ook hier waren de oh's en ah's niet van de lucht: heerlijk kajakken in de mangroves, wandelen in Kralendijk, rondritjes en snorkelen op Klein Bonaire. Wedden dat ze nog eens terug komen?

Het werk van de RV heeft zijn regelmaat gevonden waardoor verdieping in verschillende situaties mogelijk wordt. Dat geeft kleur aan het wonen, werken en leven hier op Bonaire.


(5 -11- 2014)

Terug naar boven


5. Storm

Hoewel ik natuurlijk weet dat met name Saba en St. Eustatius (samen met al die andere eilanden van de ' windwards') in een gebied liggen waar stormen en orkanen in dit seizoen langs razen, was het toch even schrikken toen ik de melding kreeg dat Gonzalo richting de eilanden trok.

Ik werd keurig geïnformeerd door onder andere de brandweer en heb contact gezocht met de betrokken Gezaghebbers van de eilanden om te horen hoe het was en of ik ergens mee van dienst kon zijn. Maar de ervarenheid op de eilanden en weten hoe om te gaan met orkanen in dit gebied liet zien dat men er op voorbereid was. Toch levert het altijd materiële schade op en binnen het Koninkrijk was er op St. Maarten toch meer schade en zelfs een dode te betreuren.


Het dagelijks leven op Bonaire was in vergelijking met de twee andere eilanden in Caribisch Nederland rustig. Verrast was ik tijdens mijn bezoeken aan de afvalwaterzuivering en bij de maatschappij die via windenergie stroom produceert op het eiland. Ongelooflijke staaltjes van technisch vernuft en innovatie waar we heel veel van op kunnen steken en waar nog we nog meer profijt van kunnen hebben.
Stel je eens voor wat het gezuiverde goedkoop leverbare water kan betekenen voor de landbouw, de eigen tuintjes en de teelt van groente, fruit en andere producten. Ik heb gezien hoe groen het eiland wordt als er water is. Tot nu toe kunnen particulieren er nog geen gebruik van maken maar ik hoop dat dit snel tot de mogelijkheden gaat behoren.

Indrukwekkend vond ik het percentage aan energie-opwekken via windenergie dat door ContourGlobal nu al wordt gerealiseerd. Daar zijn ze in Europees Nederland stinkend jaloers op. Alleen blijven de kosten relatief hoog door het feit dat de back up nog steeds nodig is en die loopt nog steeds via de dure dieselgeneratoren (als ik het allemaal goed begrepen heb?). Interessant om nog eens heel goed naar te kijken in het kader van de bevordering van economische ontwikkelingen en de diversificatie er van.

Dat brengt me bijna vanzelfsprekend bij de gesprekken met ondernemers en het bedrijfsleven. Wat een enthousiasme en goede wil om samen de schouders te zetten onder het stimuleren en ook daadwerkelijk kunnen uitvoeren van goede business-cases die de economie van het eiland  ten goede kunnen komen. Dat geldt ook voor Saba en Statia.


Behalve de gesprekken over de verslavingszorg, good governance, psychiatrie, de kerk in de wijk en één op één gesprekken met de Gedeputeerden, ben ik ook bezig geweest met de voorbereiding van het bezoek van de voorzitters van de Eerste en Tweede Kamer. Voor mij ook weer een goede gelegenheid om Saba en St. Eustatius (kort) te bezoeken.


(21-10-14)

Terug naar boven


4. 'Haagse week'

"Ik geloof dat na ruim vijf weken van kennismaken, introductie en heel veel handen schudden nu dan toch het normale reguliere bestaan op Bonaire beetje bij beetje vorm begint te krijgen. Ik rijd 's ochtends vroeg naar kantoor, doe na werktijd wat inkopen, kook zelf mijn potje, draai mijn was en begin me thuis te voelen op het eiland en dat is een prettig gevoel.


Nu ik bijna alle politieke partijen en bewegingen in de personen van de politieke leiders op de voor- en achtergrond heb gesproken, begint ook alle informatie die ik voor mijn komst had verzameld op hun plek te vallen. Vragen die ik heb gesteld zijn oa: ’Wat vindt u van de huidige situatie op Bonaire, welke richting zou het op moeten gaan, welke knelpunten ziet u, hoe kijkt u terug op de afgelopen jaren, hoe ziet u het veel besproken referendum (inmiddels heeft de Eilandsraad van Bonaire besloten dat een eventueel referendum pas na de Eilandsraadverkiezingen van maart 2015 zal plaatsvinden) en hoe kijkt u naar de toekomst? En natuurlijk: hoe gaan wij samen werken en bouwen aan de toekomst van Caribisch Nederland? En dat geeft toch ook een boeiend totaal plaatje van hoe de politiek naar het eiland en zijn bewoners kijkt.


CN-tafel

En ik had het niet beter kunnen plannen maar min of meer aansluitend vertrok ik ook naar Nederland voor mijn 'Haagse week': de eerste zogenaamde ‘CN-tafel’ waar ik samen met mijn directeur RCN bij aanwezig was. De Caribisch Nederlandse-tafel is het gemeenschappelijke ambtelijk overleg in Den Haag waar alle betrokken departementen met elkaar praten, ervaringen uitwisselen en vooruit kijken naar de agenda voor de betrokken bewindspersonen. Voor mij als Rijksvertegenwoordiger dus eveneens een voorportaal waar ik actuele informatie vanuit Caribisch Nederland kan inbrengen. Ik heb daar dus ook mijn eerste waarnemingen van vier weken kennismaken op de eilanden gedeeld.

Onderwerpen die ik heb genoemd zijn onder andere: de zo dringend gewenste aanpak van de armoede problematiek op de eilanden; het groeiend ‘wij-zij-gevoel’ dat ik als onderstroom bemerk; het gezamenlijk verder uitwerken van het Meerjarenbeleidsplan; de problematiek achter de voordeuren en de optimistische blik van de jongeren op de eilanden.


Veel betrokkenheid

Ik vind het erg prettig om te merken hoeveel betrokkenheid er bij en voor Caribisch Nederland is vanuit de verschillende departementen. Samen met de eilandsbesturen moet dit de komende jaren tot het oplossen van een aantal bekende en ervaren knelpunten kunnen leiden. Ik zal daar waar mogelijk mijn bijdrage aan leveren.

Verder heb de tijd benut voor bilaterale overleggen op verschillende ministeries, kennismaken met maatschappelijke organisatie zoals Unesco en OCaN, het bijwonen van een debat in de Tweede Kamer en de voorbereiding van het bezoek van de voorzitters van de Eerste en Tweede Kamer eind oktober. En ik ben bij een aantal ministers op bezoek geweest.


En niet in de laatste plaats was er weer even tijd voor sociale contacten en de familie. Het was een veelzijdige week en bovendien mooi weer voor het tijd van het jaar in Nederland.”


(8-10-14)

Terug naar boven


3. Kennismaken op Saba

En voor ik het wist was die week op Statia voorbij en vloog ik zondagmorgen vroeg, 14 september, naar Saba, 'The unspoiled Queen'. Vliegtuig uit op St. Maarten, controle, controle, het gebouw door en rennen naar hetzelfde vliegtuig waar we mee aangekomen waren om de reis voort te zetten naar Saba?

De aankomst op Saba blijft spectaculair, ik kan er geen genoeg van krijgen. Ik heb de afgelopen week al wat foto's geplaatst op mijn Facebookpagina - www.facebook.com/Rijksvertegenwoordiger -om de schoonheid van het eiland te 
laten zien.


De ontvangst door het Bestuurscollege was als die van vrienden waardoor ik me ook direct thuis voelde en dat is toch een rare gewaarwording als je zo ver weg bent van alles wat je vertrouwd is. Dit bezoek zou ik willen kenmerken als een ondernemende verkenning met veel aandacht voor ondernemerschap, economische ontwikkelingen en beperkingen, kansen en uitdagingen.


Saba heeft zich van zijn meest ondernemende kant laten zien door gesprekken met de twee verenigingen (Saba Business en Saba Mercha
nts Associations), de ideeën voor uitbreidingsplannen, de specifieke noden, beperkingen en wensen van de haven, hetbinnenkomen van het wekelijkse vrachtschip, de wijze waarop sociale huisvesting in samenspraak met de Nederlandse woningcorporatie Woonlinie wordt vorm gegeven, de grote Medical school die inmiddels een Nederlandse accreditatie op zak heeft, de RCN organisatie met onze medewerkers, de creatievelingen bij Centrum voor Jeugd en Gezin en de Sabaanse jeugd. Ik word er weer vrolijk van.


Ook zorgen

Maar zorgen zijn er natuurlijk ook in verband met het teruglopend toerisme, de sluiting van horeca en hotelvoorzieningen omdat het echt minder gaat en een aantal andere kwetsbaarheden achter de voordeuren.

De natuur op Saba kenmerkt zich door veel frui
tbomen op het eiland, bloemenpracht, het subtropische karakter van Mount Scenery en de ruige vergezichten. U weet inmiddels dat ik in gezelschap van twee stoere jonge meiden van 9 jaar en James de gids de Mount heb beklommen en de top heb bereikt. Ik schrijf het nog maar een keer op voor wie het niet weet: het hoogste punt binnen het Koninkrijk der Nederlanden is 877 m!

Na een bezoek aan de haven met Commissioner Bruce Zagers ben ik samen met de twee Commissioners, Chris Johnson sloot zich 's middags ook aan, de zee op gegaan met de boot, een zeetochtje rondom het eiland wat ongelooflijk mooie plaatjes opleverde. Kleine strandjes, alleen bereikbaar per boot, prachtige duiklocaties, rotsformaties in zee, het vliegtuigje dat je al landend bijna kon 'aanraken' vanaf het water.


Tijd te kort

Ook hier bewees dat een week de tijd nemen voor een nadere verkenning van het eiland, het bestuur en vooral de Sabanen zelf veel informatie oplevert en je de kans geeft om mensen te leren kennen. Helaas kwam ik toch nog tijd te kort want een bezoekje aan de scholen, het hospitaal, een diepzeeduik en de karaoke op vrijdagavond in Scout's Place zat er niet in. Dat bewaar ik voor mijn volgende bezoek.


Ik wens Patrick, een jonge enthousiaste ondernemer die zijn nek maar zeker ook zijn handen uit de mouwen heeft gestoken met het opstarten van zijn 'Carwash' ontzettend veel succes toe. Steun die jonge gast! Net zoals dat jonge meisje van 9 jaar die me vroeg of ik iets kon doen aan de voorzieningen bij de naschoolse opvang want dat is zo belangrijk voor de jeugd...
Ik denk dat ik volgende week de voorzitter van Jantje Beton maar eens bel als ik in Nederland ben. Sommige initiatieven verdienen toch gewoon onze steun....!

Kortom, u begrijpt: mijn kennismakingsweek op Saba heeft indruk op me gemaakt.


(26-9-14)

Terug naar boven


2. Kennismaken op Sint Eustatius

In mijn tweede week (vanaf 7 sept) heb ik mijn kennismaking als Rijksvertegenwoordiger voortgezet op Sint Eustatius, The Golden Rock. Je merkt direct: ander eiland met andere eigenschappen en wederom zeer vriendelijke mensen. Ook op Sint Eustatius natuurlijk begonnen met gesprekken met de Gezaghebber, gedeputeerden en leden van de Eilandsraad. In de persoonlijke gesprekken hebben we elkaar beter leren kennen en een eerste basis gelegd voor onze toekomstige samenwerking.

Het stimuleren van ee ontwikkeling staat hoog op de agenda en niet geheel toevallig was er net een Strategische Conferentie gezamenlijk met Saba over dit thema. Eén onderwerp kwam steeds naar voren tijdens mijn bezoek en dat is de hernieuwde vestiging van een Medical School op het eiland. Iedereen is er van overtuigd dat dit een enorme stimulans voor de lokale economie zou betekenen. Door de verschillende eisen over o.a. erkenning van de opleiding tussen Amerika en Nederland is die discussie nog niet beslecht. Het betreft een particulier initiatief met particuliere investeerders met wie ik een kort gesprek heb mogen voeren.

Het eiland kent niet alleen prachtige bloemen maar heeft ook opvallend veel fruitbomen met voor mij onbekende vruchten. Gelukkig hielpen bewoners me daar wel mee. Tot grote hilariteit van een groep jongeren dacht ik een vrucht met schil en al op te kunnen eten maar dat was juist niet de bedoeling.


Herdenkingsdienst
Andere bijzondere ervaring was het bijwonen van een herdenkingsdienst voor de zojuist overleden en in aanzien staande meneer Van Putten die veel officiële functies heeft bekleed en een grote rol heeft gespeeld voor de Statiaanse gemeenschap. Indrukwekkend om te zien hoe de laatste eer aan deze Statiaan werd bewezen.

Naast de 'reguliere ' gesprekken ook hier tijd en ruimte gevonden om met Statianen zelf in gesprek te komen. Belangrijk om te horen wat er op het eiland speelt. Er zijn wel vooral zorgen over een aantal ontwikkelingen, met name  als het om de economische ontwikkelingen gaat.



Tot slot vond ik mijn gesprek met een groep leerlingen van de enige middelbare school, de Gwendoline van Putten School, die het eiland kent, ook inspirerend. De jongelui vroegen om meer ondersteuning van volwassenen om hun idealen te kunnen realiseren.


Zaterdagmorgen om 07.00 uur met één van onze lokale medewerkers van RCN, Celford Gibbs, op pad om een wandeling op The Quill te maken. Officieel een Nationaal Park maar het is een slapende vulkaan op het eiland. Prachtige natuur, schitterende vergezichten en voelen dat je conditie niet op orde is. Afzien dus. Maar met een tevreden gevoel op weg naar Saba. We schrijven zondag 14 september.

Kortom, Sint Eustatius is meer dan de moeite waard!


(15-9-14)

/em/p/emTot slot vond ik mijn gesprek met een groep leerlingen van de enige middelbare school, de Gwendoline van Putten School, die het eiland kent,p

Terug naar boven


1. Kennismaken op Bonaire


De eerste week op Bonaire is al weer even achter de rug. Allerhartelijkst ontvangen door de Gezaghebber, Gedeputeerden, Leden van de Eilandsraad, organisaties en bewoners op het eiland en ook de 'eigen' medewerkers.


Wat een warme ontvangst. Veel gesprekken gevoerd, kennis gemaakt en heel veel handen geschud. Het vriendelijke eiland heeft zich van haar beste kant laten zien. 




Afgelopen zaterdag werd Dia di Boneiru gevierd. Ik geloof dat heel Bonaire zich op straat begaf. En na het officiële gedeelte heb ik nog wat rond kunnen lopen om de sfeer goed in me op te nemen.



s' Middags op pad geweest met een bekende journalist, historicus en natuur- en cultuur liefhebber, Boi Antoin. Wat een kennis heeft die man van het eind. Na de wandeling in de kunuku belanden we bij vrienden van hem waar ik de echte Bonairiaanse cultuur mee kreeg onder het genot van een warme maaltijd en gastvrijheid zonder grenzen.


Zondag was een reisdag richting St. Eustatius.

(8-9-14)

Terug naar boven

Kabinetsreactie Spies
Eilandgids Caribisch Nederland (PDF)Blog Rv